นี่คงไม่ใช่การร่ายประวัติของวง Radiohead แต่อย่างใด แต่จะมาพรรณนาถึงเพลงของพวกเขาว่าอะไรกันที่ทำให้เราติดงอมแงม จะเรียกว่าเสพติดก็ไม่แปลก เพราะเพลงมันซึมลึกจริงๆ
เพลงแรกที่ฟังของวงนี้คือเพลง Creep แต่เวอร์ชั่นที่ฟังไม่ได้เล่นโดยวงนี้ค่ะ เป็นเวอร์ชั่นที่ Damien Rice นักร้องชาวไอริชร้องและเล่นให้กับ KRCW แน่นอนว่าเราติด Damien Rice มากๆ
Creep ของ Radiohead และ Damien Rice ให้ความรู้สึกต่างกันสิ้นเชิง เพราะแนวเพลงของทั้งสองต่างกัน บวกกับดนตรีที่เล่นต่างกันมากๆ (Damien มีแค่กีตาร์กับเสียงร้องค่ะ)
ถ้าถามว่าชอบของใครมากกว่าก็คงตอบไม่ได้อีกแหละ Version ของ Radiohead มีความล่องลอยพิลึก ซึ่งฝั่ง Damien จะมีความหม่นเศร้า ซึ่งก็มีเอกลักษณ์ด้วยกันทั้งคู่
ชอบท่อน "I wish I was special, you so f***ing special" กับ "I want a perfect body, I want a perfect soul" มาก (ฮา) ฟังแล้วมัน creep จริงๆ เป็นอีกเพลงที่ไม่มี I love you แต่รู้เลยว่า รักมาก
วงนี้มีเพลงเยอะมากๆ อีกเพลงนึงที่ชอบคือ Black Star ตรงๆคือชอบดนตรี ที่มันเข้ากับเสียงพี่ทอม ยอร์กมากๆ(ก็เข้าทุกเพลง ฮา) ส่วนความหมายน่ะเหรอ เอาตรงๆคือไม่เก็ตเหมือนกัน
แต่ชอบท่อน "The troubled words of a troubled mind I try to understand what is eating you" เป็นพิเศษ เข้าใจว่าเพลงให้อารมณ์ของคู่ที่ทะเลาะกัน แล้วแบบอะไรที่ทำให้เธอและฉันเป็นแบบนี้
อีกเพลงละกัน เพลงนี้ชอบมากๆๆๆ "Last flower" เพลงนี้ประกอบเรื่อง The confession ด้วย โดยเนื้อของเพลงมันเศร้า มันมีความเหงา สับสน รัก โกรธ ล่องลอยพิลึก
ส่วนตัวชอบท่อน "Houses move and houses speak" คือถ้าฟังเพลงดีๆ บวกกับดูหนังไปด้วย แล้วจะพบว่า เพลงแม่งโคตรจะเข้ากับหนังเลย
ก็คงจะเท่านี้ ถ้าอยากจะเขียนอะไรอีก ก็คงจะเขียนอีกล่ะนะ :) じゃ!お休み!
No comments:
Post a Comment