こんにちは! 私は今日レビューをしています! 何のレビューだろう、映画です!
ฮ่าๆ วันนี้จะมารีวิวภาพยนตร์รักญี่ปุ่น แนวย้อนเวลาสองเรื่องครัช
เกณฑ์การให้คะแนนง่ายมาก แบ่งออกเป็น
1. พล็อตเรื่อง (ต้นยันจบความสมูธของการเดินเรื่อง) + คะแนนความอิน
2. เคมีพระ-นาง
3. เพลงประกอบค่ะ
มาเริ่มที่ข้อแรก
1. พล็อตเรื่อง
- 君と100回目の恋 สำหรับเรื่องนี้ เป็นเรื่องการย้อนเวลาซ้ำไปซ้ำมา ของพระเอก นางเอก ซึ่งพอดูๆไป ทำให้นึกถึง scene นึงของอนิเมะเซ็ต Vocaloid ที่เป็น kagerou daze project เรื่องของอิบิยะ ที่ติดอยู่ในลูป (Heat Haze) ที่ต้องช่วยนางเอก ฮิโยริ ไม่ให้ตาย มนขณะทั้ฮิโยริเองก้อยู่ในลูปนั้นเพื่อไม่ให้อิบิยะตามเหมือนกัน เรื่องราวเลยคิดอยู่ที่วันที่ 15 สิงหาคม อารมณ์เดียวกับริคุ แต่ริคุนี่อยากย้อนเมื่อไหร่ก้ย้อน พร้อบที่ทำให้ย้อนเวลาได้คือ แผ่นเสียง ในเรื่องมีจุดที่ทำให้เกิดเรื่องกุ๊กกิ๊ก คือมีครั้งนึงนางเอกดันได้ย้อนกลับมาด้วย พระเอกเลยเล่าทุกอย่างให้ฟัง แล้วก้พากันย้อนกลับไป รักกันปานจะกลืนกิน (อยากสิงนางเอกมาก) สิ่งที่ชอบของพล็อตคือ แม้เรื่องจะซ้ำๆ แต่หนังก้ใส่อะไรให้มันดูลื่นไหลมาก ชอบฉากจูบพระนางมาก 55 นอกจากเรื่องความรัก มันยังมีเรื่องมิตรภาพด้วย การรักษามิตรภาพไว้ (เรื่องนี้ไม่เด่นมาก เพราะมันเป็นหนังรักน่ะนะ) มีฉากนึงที่นางเอกพูดว่า นี่เทอเห็นชั้นตายมากี่รอบแล้ว ผมนี่น้ำตาคลอเลยคนับ คือมันมีตอนนึงตอนเดียวที่ให้ห็นตอนที่พระเอกเห็นนางเอกตาย (ไปช่วยไม่ทัน) คือบอกเลย เคนจังเล่นดีมาก แบบ ไม่ว่าจะกี่ครั้งก้ทนไม่ได้ มีทั้งโกรธ(ตัวเอง) เสียใจ รัก คือแบบนึงถึงคำพูดนางเอกเมื่อกี้แล้วคือ,,, เคนจังงงง ฮืออ สงสารพระเอกเลย
- มาที่ ぼくは明日、昨日のきみとデートする เรื่องนี้ความอินในตอนแรกไม่มี เพราะงงกับเรื่องเวลาในเรื่อง ผสมกับความรำนางเอกที่ คือคุณมึงนี่จะร้องไห้ง่ายไปไหนคะ เอะอะร้องตลอด แต่พอเรื่องมาเฉลยเกี่ยวกับเวลา ยิ่งตอนเรื่องมันเดินตามเวลาของนางเอก ผมนี่แบบ โอ๊ย โอ๊ยยย ใจมันสั่นที่ได้ยินคำว่า また明日!แบบ "วันแรกของเทอ คือวันสุดท้ายของชั้น" あなたの初めては私の前回だから、「また」は「さよなら」。ส่วนตัวของการแสดงของโซตะมากกว่านานะ นานะยังไงก้คือ โคจิมัตสึ นานะวันยันค่ำ ในขณะที่โซตะนี่คือ สร้างความอินแก่แจนมาก ไม่ได้อวยผู้นะเว่ยย คือมันเห็นค่อนข้างชัดน่ะ แล้วที่สำคัญทุกฉากทุกตอนในเรื่อง โลเคชั่นดีมากกก อยากไปเที่ยวตาม ภาพฟรุ้งฟริ้ง เน้นความน่ารักของนางเอก ความหล่อ น่ารักของพระเอก

(ดูอิแมวมันมอง ดูมันน)
สรุป สำหรับเราแล้ว ความซับซ้อนของ ぼくในเรื่องของเวลามีมากกว่าและถึงแม้จะบอกว่า อินกับ ぼく ครึ่งหลัง แต่มัน damage มากค่ะ "การเริ่มต้นคือการจากลา" ดังนั้นจะให้คะแนนที่ 8.5/10 สำหรับ ぼく ส่วน 君と นี่มาอินมากๆช่วงหลังเหมือนกันค่ะ ความรู้สึกที่ทนไม่ไหวของพระเอก ความพยายามครั้งแล้วครั้งเล่า ความล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า เสียใจไม่รู้ต่อกี่ครั้ง โดยเฉพาะตอนจบ ความรู้สึกที่เวลาไม่สามารถย้อนกลับไปได้ ความรู้สึกที่ เธอและฉันจะมีแค่ชีวิตเดียว มันเหมือนกับนี่คือการเสียใจครั้งสุดท้ายแล้ว แต่มันไม่ใช่ไง มันคือความรู้สึกที่แบบ I can't fix it anymore, someone gone forever, the real gone ก็คงรู้ละนะว่า คะแนนของ 君とนี่เยอะกว่าในแง่ของความอิน 555 ให้ 9/10 ค่ะ
2. เคมีพระนาง

ข้อนี้ยากมากจริงๆ แต่ต้องยกให้ ぼくは明日、昨日のきみとデートする เค้าหละ มันให้ความรู้สึกว่าแบบ เออ อิสองคนนี้แม่งเป็นแฟนกันจริงๆ รักกันจริงๆ แม้ว่านานะ จะนานะไปหน่อย แต่คือมันมีความพอดีไม่มากเกิน ไม่น้อยเกินของความรัก คือ 君と100回目の恋 อ่ะ ถ้าเทียบกันกับบทที่เป็นแฟนกันมานาน แต่เรามองว่าคู่นี้เหมือนเพื่อนกันมากกว่า ถ้าดูแล้วไม่เหมือนกับคนที่คบกันมานานน่ะ (ไม่มีแฟนไม่รู้แหละ ความรู้สึก) อาจจะเป็นเพราะนางเอก miwa ที่ไม่ใช่สายนักแสดง แต่นางเป็นนักร้อง (แต่นางแสดงดีนะ) ตอนดูคู่นี้กุ๊กกิ๊ก มันมีความข้าวใหม่ปลามันเกินไปน่ะ ดังนั้น ぼく ได้ไป 9/10 ส่วน 君と ได้ 8/10 ค่ะ
สุดท้าย..
สุดท้าย..
3. เพลงประกอบ
君と100回目の恋
กินกันไม่ลงจริงๆข้อดี เอาตรงๆ 君と นี่ออกภาพยนตร์เพลงนิดๆ เพราะพระนางเล่นดนตรีด้วยกันค่ะ เรื่องความเพราะการันตีได้ด้วยเสียงเพราะๆของ miwa เค้าเลย ยิ่งตอนจบที่ขึ้นแสดงบนเวที อื้อหืออ เพลงเค้าดีจริงๆ ให้ความเป็นคลื่นลูกใหม่ เปรี้ยงปร้าง เพลงมีความเข้ากับเนื้อเรื่อง โดยเฉพาะท่อน "神様がくれたかけがえのない時" > "ในเมื่อพระเจ้าไม่ให้เราย้อนกลับไป" ตอนฟังคือ หูยยย 5555
ぼくは明日、昨日のきみとデートする
มาที่ ぼくซึ่งเพลงขึ้นมาตอนจบของเรื่องเลย เอาจริงๆคือถ้าเทียบกับ miwa (ซึ่งก้ไม่อยากเทียบ) bank number นี่ ต้องให้เครดิตเค้าอ้ะ ตอนเพลงขึ้น เสียงนักร้องมา นึกถึงเรื่อง one more time one more chance กับเพลงที่คุณยามาซากิ (ไม่เคนโตะนะ 555) ร้องแบบ อารมณ์เต็มมาก
สรุป เรื่องเพลง เรื่องศิลปะนี่ ทางใครทางมันมากๆ ดังนั้นจะขอเลือก ぼくは明日、昨日のきみとデートする ค้ะ คือหยุดฟังไม่ได้ ฟังแล้วใจสั่น เลย ให้ 9.5/10 ส่วน 君と100回目の恋 ให้ 9/10 ค่ะ เฉียดกันนิดนึง ทั้งนี้ทั้งนั้น คือเพลงฟัง 君と เป็นเพลงฝั่งของผู้หญิง(ที่ต้องจากไป) ส่วน ぼく มันคือเพลงของทั้งสองคนที่ต้องจากกันไป ก็ตามนั้นเลยค่ะ
「青いまま枯れてゆく
あなたを好きなままで消えてゆく
わたしをずっと覚えていて
なんてね 嘘だよ 元気でいてね」
No comments:
Post a Comment