อย่าให้หล่นเชีวยนะ vol.1

อย่าให้หล่นเชียวนะ

ถ้าหากว่าจะมีสิ่งหนึ่งสิ่งใดสำคัญ เราจะปล่อยให้มันร่วงหล่น แตกร้าวไป หรือถือสิ่งนั้นไว้ ปกป้องดูแล ด้วยกำลังทั้งหมดที่ชีวิตหนึ่งจะสามารถทำได้

ตัวเราในวัยเด็กถูกสอนว่า น้ำจากผืนโลกจะระเหยเป็นไอ ก่อให้เกิดความชื้น ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า รวมตัวกันกลายเป็นก้อนเมฆ และกลั่นเป็นน้ำฝน ร่วงหล่นลงมาที่โลกอีกครั้ง วนเป็นเช่นนี้ตราบนานเท่านาน นานกว่าที่น้ำจะหมดไปจากผืนโลก หรือจนกว่าจะสิ้นโลกแล้ว ดาวโลกของเรานั้นประกอบไปด้วยสององค์ประกอบหลักคือ ผืนดิน และผืนน้ำ ทั้งสองส่วนนี้เป็นปัจจัยสำคัญที่ก่อกำเนิดสิ่งมีชีวิตมากมาย ต้นไม้มีผืนดินเพื่อหยั่งรากปักฐาน และมีหยดน้ำหล่อเลี้ยงชีวิต สัตว์ทั้งหลายจึงได้ก่อกำเนิด โดยพึ่งพาดินและน้ำ 

"เราว่าดินกับน้ำอะไรสำคัญกว่ากัน?" เคยมีคนตั้งคำถาม 

ถ้าไม่มีดิน เราจะกักเก็บน้ำได้อย่างไร แล้วหากไร้ซึ่งน้ำแล้วเราจะมีอะไรมาหล่อเลี้ยงร่างกาย เลี้ยงดูพืชพรรณ และสรรพสัตว์ 

จริงๆแล้ว เรื่องแบบนี้มันทำให้เราคิดว่า โลกเรานี่มันก็ไม่ยุติธรรมเลย "อากาศนี่มัน ไม่ใช่ส่วนประกอบของโลกหรือ?" สิ่งมีชีวิตที่ขาดอากาศ ขาดออกซิเจนนี่ตายเร็วกว่าขาดน้ำเสียอีก โลกของเรา ไม่ได้มีอากาศเป็นอีกหนึ่งส่วนประกอบหลักหรอกหรือ

เรานับส่วนที่เป็นรูปธรรม สิ่งที่เราสามารถจับได้ด้วยทั้งสองมือ สิ่งที่เราเก็บไว้ให้มันไม่ร่วงหล่นว่าเป็นสิ่งที่สำคัญ แต่กลับไม่นับสิ่งที่สองมือนี้ไม่สามารถจับได้ สิ่งที่ไม่มีวันร่วงหล่น

พวกเราลืมสิ่งที่สำคัญ เพราะไม่แตกสลาย จึงไม่เป็นไร ไม่สำคัญ เพราะไม่ต้องกลัวว่าจะทำหล่นมือไป เลยไม่เป็นไร ไม่ได้สำคัญ "น้ำมันหมดไปจากโลกได้นะ!" แล้วอากาศ จะจากโลกไปบ้างไม่ได้หรือ

.

ชุ

2018.12.18